نامه احقاق حقوق دستیاران دانشگاه ع.پ تهران

بسمه تعالی

“جَعلَ الله سُبحانه حُقوقُ عبادِهِ مُقدّمهً علَی حُقُوقهِ فَمنْ قامَ بِحقُوقُ عبادالله کانَ ذلک مؤدّیاً الی القیامِ بِحقوقِ الله”

خداوند حقوق بندگانش را مقدم بر حقوق خود قرار داده و کسی که حقوق بندگانش را رعایت کند حقوق الهی را نیز رعایت خواهد کرد

ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی تهران

جناب آقای دکترجعفریان

با سلام و احترام

جنابعالی به خویی مطلع هستید که مشکلات دوران دستیاری آن قدر بزرگ و جدی شده اند که دیگر نه قابل پنهان کردن هستند و نه می توان بی اعتنا از کنار آنها عبور کرد. اظهار نظر چند باره ی رده های مختلف وزارت بهداشت – از جناب وزیر گرفته تا قائم مقام و معاونین و سایر رده های وزارت خانه  – و اعتراف به این معضلات، برهمگان مسجل کرده است که یک جای کار که نه، چند جای کار می لنگد. سیستمی که با وجود تحولات سریع در همه ی حوزه های مرتبط – از افزایش روز افزون مراجعات بیمارستانی گرفته تا تورم و مشکلات اقتصادی – همچنان ناکارآمد ادامه حیات می دهد، اما به قیمتی سنگین: قربانی شدن دستیاران زیر بار فشار کاری و مشکلات معیشتی فراوان. شما نیز موافقید که هرگز نمی توان موقتی بودن مشکلات را ( اگر چهار سال را موقت بدانیم ) دلیلی بر چشم بستن به روی آنها دانست. واقعیت آن است که تجربیات تلخ دوران دستیاری که مهم ترین دوران آموزشی پزشکان متخصص می باشد، همه ی عمر با آنها می ماند. بی اعتمادی به سیستمی که به نام آموزش بیشترین حجم کار ممکن را طلب می کند، ساعات کاری واضحا زیاد و غیر انسانی و غیرفیزیولوژیک، افسردگی و خستگی و افزایش درصد خطا متعاقب حضور طولانی در بیمارستان، عدم استقلال مالی در طول دوره دستیاری تاثیراتی عمیق و غیر قابل انکار نه فقط در دوران دستیاری، که در همه ی طول طبابت ایشان خواهد گذاشت. سخنی به گزاف نگفته ایم اگر بگوییم که بسیاری از مشکلات در حوزه ی اخلاق پزشکی و تعامل با بیماران، به همین تجربه های ناکار آمد و تلخ در دوران دستیاری باز می گردند.

یکی از اهم این مشکلات عبارتند از:

 حقوق ماهانه،کارانه و بیمه:  سالهاست که دستیاران ایرانی بین آموزش و کار سرگردانند. به نام آموزش وارد می شوند اما عملا آموزش بخش کوچکی از ساعات حضور آنها در بیمارستان را تشکیل می دهد. کارهای بر زمین مانده ی فراوان و کمبود پرسنل درمانی، عملا دستیاران را به نیروی درمانی بدل کرده است. نیرویی که حتی در مقابل خطای احتمالی نیز مسئولیت قانونی دارد. دستیاران ایرانی چیزی به نام حقوق دریافت نمی کنند و  از سایر مزایا مانند بیمه و سنوات نیز بی بهره اند. وزارت بهداشت صرفا به آنها کمک هزینه ای ناچیز به مبلغ ۸۰۰,۰۰۰-۱,۲۰۰,۰۰۰ تومان پرداخت می کند. پر واضح است که چنین کمک هزینه ای در قبال ساعات و حجم کار دستیاران در بیمارستان ها بسیار ناچیز و ناعادلانه است و به یک شوخی گزنده شبیه است تا واقعیت مستقر. آنها که هفت سال را در دوره عمومی گذرانده اند، از حق کار به عنوان پزشک عمومی برای گذران امورات روزمره ی زندگی خویش نیز محروم هستند. همانطور که خود میدانید، این کمک هزینه  ی ناچیز به هیچ وجه پاسخگو و شایسته ی نیازهای یک پزشک عمومیِ در حال گذراندنِ دوران دستیاری نیست. سوال اینجاست دستیاری که از هر سو تحت فشار و تعهدات ناعادلانه است چه راهی برای حل مشکلات متعدد خویش دارد؟ از این رو اینجانبان خواستار: به رسمیت شناخته شدن به عنوان نیروی کار، بهره مند شدن از مزایای نیروی کار مانند بیمه و محاسبه سنوات کاری، افزایش حقوق خود و تعلق کارانه ی درمانی به تناسب کاری که انجام می دهند، هستیم.

همانطور که مستحضرید اکثر دستیاران در سنین ۳۰ سال به بالا و تعداد زیادی از آنها متاهل هستند و اجازه کار در هیچ مرکزی به‌غیراز دانشگاه را ندارند و براساس مصوبه شورای عالی میزان دریافت کارانه دستیاران سال اول مبلغ چهار میلیون ریال، دستیاران سال دوم پنج میلیون ریال، دستیاران سال سوم شش میلیون ریال و دستیاران سال چهارم شش میلیون و پانصد هزار ریال در ماه اعلام‌شده است ولی عدم پرداخت به موقع آن موجب مشکلات عدیده ای گشته است.حدود ۶ ماه است که صبوری به خرج داده و سخن به شکوه باز نکردیم ولی دیگر تاب مقاومت نداشته و آنچنان فشارهای مالی و معیشتی زیاد شده است که دست به قلم برده و برای احقاق حقوق خود اقدام نموده ایم.

لازم به توضیح است که هرگونه عواقب عدم پیگیری بموقع درخواستهای مشروع و به حقمان متوجه کل بیمارستان و بیماران و حضرتعالی می باشد.

ما – پزشکان امضا کننده ی این نامه – در پایان باید تکرار کنیم که احقاق حقوق معطل مانده ی  دستیاران تخصصی پزشکی، یکی از مهم ترین حوزه هاییست که می تواند بخشی از مهم ترین مشکلات نظام سلامت را مرتفع کند. ما به جد اعتقاد داریم که بخش مهمی از مشکلات امروز بین پزشکان و بیمارانشان، « ساختاری » است و نه « فردی ». دوره ی دستیاری بخش مهمی از این ساختار را شامل می شود. مواجهه بیمارانی که به حق، خود را شایسته ی دریافت درمان مناسب  و برخورد احترام آمیز می دانند، با دستیارانی که زیر بار فشارهای مالی و کاری بی حد و حصر خسته و افسرده هستند،  در ابتدایی ترین مسائل معیشتی خویش درمانده اند  و نسبت به سیستمی که قرار است سالهای سال با آن زندگی کنند بی اعتماد هستند، حاصلی جز تنش و بداخلاقی و نارسایی نخواهد داشت. ادامه ی این شیوه ی غلط تربیت دستیار، بی شک مشکلات امروز را افزون خواهد کرد. اگر می خواهیم پزشکانی تربیت کنیم که بیماران خویش را ارج نهند، برای سلامت  آنها فداکاری کنند و اصول حرفه ای گری را اجرا کنند، باید در طول دوره دستیاری احترام و شأن آن ها را به عنوان پزشک و نه فقط یک دانشجو، حفظ کنیم. به قول آن حکایت معروف، به اجبار باید درو کنم هر آنچه را که دیروز به اختیار کاشته ام.

اولویت خواسته هایمان:

۱.پرداخت هرچه سریعتر کارانه های معوقه

۲.پرداخت به موقع و بدون تاخیر کمک هزینه ها همزمان با اساتید محترم دانشگاه

۳.پرداخت به موقع کارانه ها

۴.پرداخت واقعی هزینه ای که بابت هر برگ دفترچه  بیمه از بیماران گرفته میشود

۵.شفاف سازی میزان حقوق دریافتیمان

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   قبلا از بذل عنایات و توجه شما سپاسگزاریم

  رونوشت:

جناب آقای دکتر سید امیر حسین امامی ریاست محترم دانشکده پزشکی

جناب آقای دکتر خراسانی ریاست محترم مجتمع  بیمارستانی امام خمینی (ره)

جناب آقای دکتر احمدرضا سروش ریاست محترم بیمارستان شریعتی

جناب آقای دکترغلامرضا  پورمند ریاست محترم بیمارستان سینا

جناب آقای دکترشروین رضا بدو ریاست محترم بیمارستان مرکز طبی اطفال

جناب آقای دکتر پیمان صادقی ریاست محترم بیمارستان بهرامی

جناب آقای دکترحمیدرضا  نقوی ریاست محترم بیمارستان روزبه

جناب آقای دکترسید حسین صدرالسادات دزفولی ریاست محترم بیمارستان فارابی

جناب آقای دکتر جعفری ریاست محترم بیمارستان امیراعلم

سرکار خانم دکتراشرف معینی ریاست محترم بیمارستان رویین تن آرش

جناب آقای دکتر عباسعلی کریمی ریاست محترم بیمارستان قلب تهران

سرکار خانم دکتر ربابه عابدینی ریاست محترم بیمارستان رازی

نامه احقاق حقوق دستیاران دانشگاه ع.پ تهران

بسمه تعالی

“جَعلَ الله سُبحانه حُقوقُ عبادِهِ مُقدّمهً علَی حُقُوقهِ فَمنْ قامَ بِحقُوقُ عبادالله کانَ ذلک مؤدّیاً الی القیامِ بِحقوقِ الله”
خداوند حقوق بندگانش را مقدم بر حقوق خود قرار داده و کسی که حقوق بندگانش را رعایت کند حقوق الهی را نیز رعایت خواهد کرد

ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی تهران
جناب آقای دکترجعفریان
با سلام و احترام
جنابعالی به خویی مطلع هستید که مشکلات دوران دستیاری آن قدر بزرگ و جدی شده اند که دیگر نه قابل پنهان کردن هستند و نه می توان بی اعتنا از کنار آنها عبور کرد. اظهار نظر چند باره ی رده های مختلف وزارت بهداشت – از جناب وزیر گرفته تا قائم مقام و معاونین و سایر رده های وزارت خانه – و اعتراف به این معضلات، برهمگان مسجل کرده است که یک جای کار که نه، چند جای کار می لنگد. سیستمی که با وجود تحولات سریع در همه ی حوزه های مرتبط – از افزایش روز افزون مراجعات بیمارستانی گرفته تا تورم و مشکلات اقتصادی – همچنان ناکارآمد ادامه حیات می دهد، اما به قیمتی سنگین: قربانی شدن دستیاران زیر بار فشار کاری و مشکلات معیشتی فراوان. شما نیز موافقید که هرگز نمی توان موقتی بودن مشکلات را ( اگر چهار سال را موقت بدانیم ) دلیلی بر چشم بستن به روی آنها دانست. واقعیت آن است که تجربیات تلخ دوران دستیاری که مهم ترین دوران آموزشی پزشکان متخصص می باشد، همه ی عمر با آنها می ماند. بی اعتمادی به سیستمی که به نام آموزش بیشترین حجم کار ممکن را طلب می کند، ساعات کاری واضحا زیاد و غیر انسانی و غیرفیزیولوژیک، افسردگی و خستگی و افزایش درصد خطا متعاقب حضور طولانی در بیمارستان، عدم استقلال مالی در طول دوره دستیاری تاثیراتی عمیق و غیر قابل انکار نه فقط در دوران دستیاری، که در همه ی طول طبابت ایشان خواهد گذاشت. سخنی به گزاف نگفته ایم اگر بگوییم که بسیاری از مشکلات در حوزه ی اخلاق پزشکی و تعامل با بیماران، به همین تجربه های ناکار آمد و تلخ در دوران دستیاری باز می گردند.
یکی از اهم این مشکلات عبارتند از:
حقوق ماهانه،کارانه و بیمه: سالهاست که دستیاران ایرانی بین آموزش و کار سرگردانند. به نام آموزش وارد می شوند اما عملا آموزش بخش کوچکی از ساعات حضور آنها در بیمارستان را تشکیل می دهد. کارهای بر زمین مانده ی فراوان و کمبود پرسنل درمانی، عملا دستیاران را به نیروی درمانی بدل کرده است. نیرویی که حتی در مقابل خطای احتمالی نیز مسئولیت قانونی دارد. دستیاران ایرانی چیزی به نام حقوق دریافت نمی کنند و از سایر مزایا مانند بیمه و سنوات نیز بی بهره اند. وزارت بهداشت صرفا به آنها کمک هزینه ای ناچیز به مبلغ ۸۰۰,۰۰۰-۱,۲۰۰,۰۰۰ تومان پرداخت می کند. پر واضح است که چنین کمک هزینه ای در قبال ساعات و حجم کار دستیاران در بیمارستان ها بسیار ناچیز و ناعادلانه است و به یک شوخی گزنده شبیه است تا واقعیت مستقر. آنها که هفت سال را در دوره عمومی گذرانده اند، از حق کار به عنوان پزشک عمومی برای گذران امورات روزمره ی زندگی خویش نیز محروم هستند. همانطور که خود میدانید، این کمک هزینه ی ناچیز به هیچ وجه پاسخگو و شایسته ی نیازهای یک پزشک عمومیِ در حال گذراندنِ دوران دستیاری نیست. سوال اینجاست دستیاری که از هر سو تحت فشار و تعهدات ناعادلانه است چه راهی برای حل مشکلات متعدد خویش دارد؟ از این رو اینجانبان خواستار: به رسمیت شناخته شدن به عنوان نیروی کار، بهره مند شدن از مزایای نیروی کار مانند بیمه و محاسبه سنوات کاری، افزایش حقوق خود و تعلق کارانه ی درمانی به تناسب کاری که انجام می دهند، هستیم.
همانطور که مستحضرید اکثر دستیاران در سنین ۳۰ سال به بالا و تعداد زیادی از آنها متاهل هستند و اجازه کار در هیچ مرکزی به‌غیراز دانشگاه را ندارند و براساس مصوبه شورای عالی میزان دریافت کارانه دستیاران سال اول مبلغ چهار میلیون ریال، دستیاران سال دوم پنج میلیون ریال، دستیاران سال سوم شش میلیون ریال و دستیاران سال چهارم شش میلیون و پانصد هزار ریال در ماه اعلام‌شده است ولی عدم پرداخت به موقع آن موجب مشکلات عدیده ای گشته است.حدود ۶ ماه است که صبوری به خرج داده و سخن به شکوه باز نکردیم ولی دیگر تاب مقاومت نداشته و آنچنان فشارهای مالی و معیشتی زیاد شده است که دست به قلم برده و برای احقاق حقوق خود اقدام نموده ایم.
لازم به توضیح است که هرگونه عواقب عدم پیگیری بموقع درخواستهای مشروع و به حقمان متوجه کل بیمارستان و بیماران و حضرتعالی می باشد.
ما – پزشکان امضا کننده ی این نامه – در پایان باید تکرار کنیم که احقاق حقوق معطل مانده ی دستیاران تخصصی پزشکی، یکی از مهم ترین حوزه هاییست که می تواند بخشی از مهم ترین مشکلات نظام سلامت را مرتفع کند. ما به جد اعتقاد داریم که بخش مهمی از مشکلات امروز بین پزشکان و بیمارانشان، « ساختاری » است و نه « فردی ». دوره ی دستیاری بخش مهمی از این ساختار را شامل می شود. مواجهه بیمارانی که به حق، خود را شایسته ی دریافت درمان مناسب و برخورد احترام آمیز می دانند، با دستیارانی که زیر بار فشارهای مالی و کاری بی حد و حصر خسته و افسرده هستند، در ابتدایی ترین مسائل معیشتی خویش درمانده اند و نسبت به سیستمی که قرار است سالهای سال با آن زندگی کنند بی اعتماد هستند، حاصلی جز تنش و بداخلاقی و نارسایی نخواهد داشت. ادامه ی این شیوه ی غلط تربیت دستیار، بی شک مشکلات امروز را افزون خواهد کرد. اگر می خواهیم پزشکانی تربیت کنیم که بیماران خویش را ارج نهند، برای سلامت آنها فداکاری کنند و اصول حرفه ای گری را اجرا کنند، باید در طول دوره دستیاری احترام و شأن آن ها را به عنوان پزشک و نه فقط یک دانشجو، حفظ کنیم. به قول آن حکایت معروف، به اجبار باید درو کنم هر آنچه را که دیروز به اختیار کاشته ام.
اولویت خواسته هایمان:
۱.پرداخت هرچه سریعتر کارانه های معوقه
۲.پرداخت به موقع و بدون تاخیر کمک هزینه ها همزمان با اساتید محترم دانشگاه
۳.پرداخت به موقع کارانه ها
۴.پرداخت واقعی هزینه ای که بابت هر برگ دفترچه بیمه از بیماران گرفته میشود
۵.شفاف سازی میزان حقوق دریافتیمان
قبلا از بذل عنایات و توجه شما سپاسگزاریم

رونوشت:

جناب آقای دکتر سید امیر حسین امامی ریاست محترم دانشکده پزشکی
جناب آقای دکتر خراسانی ریاست محترم مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره)
جناب آقای دکتر احمدرضا سروش ریاست محترم بیمارستان شریعتی
جناب آقای دکترغلامرضا پورمند ریاست محترم بیمارستان سینا
جناب آقای دکترشروین رضا بدو ریاست محترم بیمارستان مرکز طبی اطفال
جناب آقای دکتر پیمان صادقی ریاست محترم بیمارستان بهرامی
جناب آقای دکترحمیدرضا نقوی ریاست محترم بیمارستان روزبه
جناب آقای دکترسید حسین صدرالسادات دزفولی ریاست محترم بیمارستان فارابی
جناب آقای دکتر جعفری ریاست محترم بیمارستان امیراعلم
سرکار خانم دکتراشرف معینی ریاست محترم بیمارستان رویین تن آرش
جناب آقای دکتر عباسعلی کریمی ریاست محترم بیمارستان قلب تهران
سرکار خانم دکتر ربابه عابدینی ریاست محترم بیمارستان رازی

[signature]

۵۴۴ signatures

با دوستانتان در میان بگذارید

   

پاسخ بدهید

2 نظر برای مطلب "نامه احقاق حقوق دستیاران دانشگاه ع.پ تهران"

مرا مطلع کن از
avatar
مرتب کردن براساس:   جدیدترین نظر | قدیمی ترین نظر | نظر با بالاترین رای
مهدی رضایی
Guest

حقووووووووق

الهام افضلی نژاد
Guest

باسلام بیمارستان بهارلو جزو دانشگاه تهران میباشد ورزیدنت طب کاردارد ولی درنامه قیدنشده است چرا؟

wpDiscuz
Powered by Themes24x7