پرونده "از بین الملل تا خودگردان"

آیا پذیرش دانشجو در پردیس های خودگردان قانونی است؟

قانون

صد و اندی سال پیش، وقتی انقلاب مشروطه با امیدهای بسیاری به پیروزی نزدیک می شد همه ی حامیان آن از زمین دار و روحانی گرفته تا روشنفکران مارکسیست و لیبرال های دو آتشه،  با یک عالمه تضاد منافع و عقاید، همه و همه حول یک کلمه گرد هم آمدند و آن کلمه چیزی نبود جز: « قانون»

آنان کوشیدند تا با پایه گذاری مجلس و قانون، حکومت خودکامه ای که کشورداری بر اساس امیال شخصی پادشاهان بود از این کشور رخت بربندد: بی قانونی و هرج و مرج جای خود را به قانون و آزادی های در چارچوب آن بدهد، بی امنی جان و مال مردم جای خود را به امنیت در سایه قانون بدهد و قدرت نامحدود پادشاهان در چارچوب قانون محدود شود. آنها پایه گذار موفقیت های چشم گیری شدند: مجلس ها و دولت ها تشکیل شدند، استبداد جای خود را حداقل رسما و ظاهرا به قانون داد. اگر چه در برهه های مختلف و تا به امروز، این قانونی بودن شدت و ضعف های بسیار متفاوتی داشته است. نمونه یکی از این ضعف ها در روزگار ما، این است که قانون و مجلس داریم، اما دولت های نهم و دهم در موارد بسیاری آشکارا قوانین تصویب شده را زیر پا گذاشتند. پردیس های خودگردان نیز یکی دیگر از جلوه های بی قانونی دولت نهم بود.

مدافعین طرح پذیرش دانشجویان خودگردان، این اقدام را عملی قانونی و حتی « اجبار »  ی قانونی قلمداد می کنند. حال آنکه بررسی های ما نشان می دهد که آیین نامه ی ابلاغی پردیس های خودگردان مصوب دویست و سی وپنجمین جلسه شورای گسترش دانشگاههای علوم پزشکی در تاریخ ۲۰/۰۳/ ۹۳ و هم چنین اجرای آن با قانون برنامه پنجم توسعه مصوب در مجلس شورای اسلامی در تضاد مشخص است.

بند « ح » قانون برنامه پنجم توسعه می گوید: « دانشگاه و موسسات آموزش عالی و تحقیقاتی مجازند از ظرفیت های مازاد بر سهمیه ی آموزش رایگان و یا ظرفیت های جدیدی که ایجاد می کنند بر اساس قیمت تمام شده یا توافقی با بخش غیردولتی و با تایید هیئت امنا در مقاطع مختلف دانشجو بپذیرند». اما در عمل نه تنها ظرفیت جدیدی ایجاد نشده است، که ظرفیت دانشگاه های دولتی کم شده و به دانشجویان شهریه پرداز اختصاص یافته است. بررسی دفترچه ی آزمون سراسری به خوبی گویای این کاهش ظرفیت است. تنها در یک نمونه ظرفیت رشته ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران از ۱۸۰ نفر در سال ۸۶ به ۹۰ نفر در سال ۹۳ رسیده است. ظرفیت گم شده در این بین کجاست؟ در پردیس بین الملل دیروز و خودگردان امروز.

در دوران علوم پایه به خوبی یادم هست استادان دانشکده پزشکی دانشگاه تهران برای تدریس به شعبه بین الملل دانشگاه در کیش می رفتند. حتی گاهی به قیمت کنسل شدن کلاسهایشان در دانشکده. آن روزها وعده داده می شد که برای آموزش بالینی بیمارستانی در بندرعباس ساخته خواهد شد. بیمارستانی که قرار بود همان ظرفیت مازاد باشد که هیچ وقت ساخته نشد و ظرفیت جدیدی بوجود نیامد وبالاجبار دانشجویان پردیس های خودگردان در دوره ی بالینی نیز با دانشجویان دانشگاه تهران ادغام شدند. واضح است که بر خلاف قانون ظرفیت جدیدی ایجاد نشده، و در آموزش دانشجویان پردیس های خودگردان از امکانات دانشگاه های مادر استفاده شده است.

طبق بند “ی” ماده ۲۰ قانون برنامه پنجم توسعه : « بر حسب مورد و به تشخیص وزارتخانه علوم و بهداشت با تصویب شورای گسترش وزارتخانه مربوط، دانشگاه می تواند نسبت به تاسیس شعب در شهر محل استقرار خود یا دیگر شهرها و مناطق آزاد داخل کشور و نیز در خارج کشور به صورت خودگردان و با دریافت شهریه از داوطلبان اقدام کند.» در حالیکه در دستور العمل اجرای وزارت بهداشت آمده است که: « دانشگاه‌ها می توانند با فعالیت پردیس‌های خود گردان در شهر محل استقرار دانشگاه و با استفاده از توانمندی دانشگاه مادر در بخش منابع انسانی، تجهیزات و امکانات و یا در محل دیگر تداوم دهند و تعیین محل تشکیل کلاس ها و زمان شروع ترم تحصیلی بر عهده دانشگاه است.»

وزارت بهداشت آشکارا با برداشتن کلمه ی « شعب » از متن قانون برنامه پنجم توسعه، دانشجویان شهریه پرداز را دقیقا در کنار دانشجویان دولتی قرار داده است. دور زدن قانون تنها توصیفی است که می تواند این تناقض آشکار را توضیح دهد.

اما این بی قانونی ها به همین جا ختم نمی شود. در تبصره ۶ ماده « ی » قانون برنامه پنجم توسعه، به صراحت  آمده است که: «مدرک تحصیلی دانشجویان موضوع بندهای ح و ی این ماده با درج نوع پذیرش(شهریه ای و پردیس خودگردان) و محل تحصیل(پردیس) صادر می گردد». در حالیکه در آیین نامه ابلاغی وزارت بهداشت و همچنین در دفترچه انتخاب رشته ی کنکور سراسری دقیقا به همان صراحت برنامه پنجم توسعه ذکر شده است که مدرک این دانشجویان با دانشجویان دولتی یکسان خواهد بود.

بیش ار صد سال از مشروطه گذشته است. دستاوردها بسیار بوده و راه طولانی ای طی شده است. اما راه طولانی تری باقی مانده است. قانون و قانون پذیری، هنوز هم رویایست تحقق نیافته.

درباره نویسنده

احسان قدیمی

فارغ التحصیل رشته پزشکی و گواهینامه عالی بهداشت عمومی از دانشگاه علوم پزشکی تهران
ورودی 95 رشته ی ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

پاسخ بدهید

2 نظر برای مطلب "آیا پذیرش دانشجو در پردیس های خودگردان قانونی است؟"

مرا مطلع کن از
avatar
مرتب کردن براساس:   جدیدترین نظر | قدیمی ترین نظر | نظر با بالاترین رای
نیلوفر مقدم
Guest
با سلام با کنکوری که در ایران هست و با آن همه استرس چه بسا قبول شدگان پردیسی بار علمی بیشتری داشته باشند و متاسفانه ۷۰درصد قبولیهای کنکور سراسری بویژه در رشته پزشکی با هزینه بسیار کلان مشاور ،کلاسهای خصوصی ،مدارس خاص جزو برترها شده اند بدون داشتن معلم خوب و امکانات خاص قبولی در رشته های خاص تجربی بعید به نظر میرسد در شهر من زنجان بیشتر قبولیها فرزندان پزشکان متخصص و افرادی می باشند که از کودکی بخوبی در این رابطه سرمایه گذاری کرده اند البته هستند دیگرانی که با هوش و استعداد و سخت کوشی در این… بیشتر
فروش لوازم بدمینتون
Guest

وای خیلی خوبه ساییتون

wpDiscuz
Powered by Themes24x7