پرونده "از بین الملل تا خودگردان"

توضیح صدای پزشکان در مورد حواشی پرونده ی « ازبین الملل تا خودگردان »: به سوی تضاد واقعی

conflict-tug-of-war

 دو هفته ی گذشته را به بررسی جوانب گوناگون طرحی اختصاص دادیم که به گمان ما کمتر از اهمیتش به آن توجه شده بود: طرح پذیرش دانشجو در پردیس های بین الملل یا خودگردان. در حین این بررسی، نظرات برخی از دانشجویان این پردیس ها در مورد مطالب این پرونده و همچنین شنیده های ما از این سو و آن سو، دو موضوع را برای ما روشن کرد: اول، نارضایتی ایشان از محتوای مطالب؛ و دوم، برخورد نامناسب برخی از دانشجویان دولتی با ایشان. از این رو لازم دیدیم تا توضیحاتی پیرامون این حواشی به مخاطبان خویش خصوصا دانشجویان در حال تحصیل در این پردیس ها بدهیم.

قبل از توضیح در مورد این دو نکته، باید بگوییم در مطالبی که منتشر کردیم، برای خطاب قرار دادن دانشجویان پردیس های خودگردان از واژگانی چون شهریه پرداز و پولی استفاده کردیم. ظاهرا این واژگان موجب رنجش خاطر این دانشجویان شده است. تاکید می کنیم که در استعمال این واژه هیچ بار منفی ای مورد نظر نبوده است، صرفا مقصود اشاره به این دانشجویان با لفظ مصطلح در مورد ایشان بوده است. ضمن اینکه نخستین بار این لفظ از سوی خود مسئولین استعمال شد.

اما در مورد دو نکته آغازین باید بگوییم که صدای پزشکان سعی کرد در تمامی مطالب خود این نکته را سرلوحه کار خویش قرار دهد: روی صحبت ما به هیچ رو دانشجویان پردیس ها نیستند، بلکه تیغ تیز انتقادات ما سیاست گذارانی را نشانه رفته بود که طرحی این چنین مهم و تاثیر گذار را بدون هیچ پیش زمینه ای اجرا کرده اند. همان هایی که از همان ابتدا تا به امروز نیز خود را موظف به ارائه ی هیچ توضیحی نمی بینند. همانهایی که در پیشت هیاهوی دوگانه کاذب و دروغین دانشجویان بین الملل –  سراسری، شهریه پرداز – شهریه نپرداز، پولی – مجانی پنهان شده اند. همانهایی که دانشجویان را در مقابل هم قرار می دهند، تا خود را تبرئه کنند.

دانشجویانی که امروز در این پردیس ها تحصیل می کنند، تنها از یک امکان استفاده کرده اند. امکانی که اگر روزی در اختیار بسیاری از دانشجویان دولتی و بسیاری دیگر قرار می گرفت، مسلما از آن بهره می جستند. به هر روی، با وجود آنکه ما یک مطلب جداگانه را به این مساله اختصاص دادیم، ظاهرا نتوانسته ایم جان سالم از این تضاد بیهوده به در بریم. مسلما فضای بی اعتمادی و فقدان سرمایه اجتماعی در کشور ما هر مساله ای از جمله این موضوع را تحت الشعاع خویش قرار می دهد و موجبات سوء تفاهم را فراهم می آورد. خود را موظف دیدم تا بار دیگر تاکید کنیم که روی سخن ما در هر آنچه که گفتیم و نوشتیم، با مسئولان مجری این طرح بود. از دوستان پردیسی نیز انتظار داریم با حسن نیت، ما را راستگو بپندارند، و نیت ما را در آنچه که می گوییم بجویند.

موضوع دوم نیز مسلما حاصل همان اشتباه گرفتن موضوع اصلی است، این بار از سوی دانشجویان سراسری. هر گونه برخورد نامناسب مبتنی بر تضاد سراسری – خودگردان از نظر صدای پزشکان هیچ توجیهی ندارد. این برخوردها حتی اگر با ارجاع به آن چه که ما نوشتیم صورت گیرد، حاصل یک کژفهمی است. متاسفانه بسیاری از این برخوردها در یک کنش و واکنش دوطرفه به وقوع می پیوندد که هر دوسوی آن در بوجودآمدنش نقش دارند. در فرآیندی که مسلما هیچ پیامد مثبتی نخواهد داشت و تنها محیط کاری در بیمارستان ها و کلاس های درس را تنش آلود کرده، بهره وری هر دو گروه را پایین می آورد. امیدواریم تا با گذر کردن از این تنش های بی جاو بیهوده، فضا برای گفت و گوهای منطقی تر باز شود.

درباره نویسنده

میز خبر صدای پزشکان

پاسخ بدهید

اولین نفری باشید که نظر می دهید

مرا مطلع کن از
avatar
wpDiscuz
Powered by Themes24x7