سرمقاله

پزشکان جوان؛ تماشاچیان بی گناه *

No-Victim2

اورژانس سرپایی بیمارستان امام خمینی، پیر زنی ۸۰ ساله  با تنگی نفس شدید و سابقه آسم. پسرش می گوید تنگی نفس در این یک ماه اخیر شدیدتر شده است و امان مادر را بریده است. رزیدنت طب اورژانس با شک به ضایعات ریوی، سی تی اسکن ریه درخواست می کند. نتیجه، درگیری کامل یک ریه است. خانم دکتر با شک به سل ریوی راهنماییش می کند به درمانگاه عفونی. پسر سوال می کند، خانم دکتر با حوصله جواب می دهد. پسر تشکر می کند، مادر و عروس دعا می کنند خانم دکتر هر آرزویی دارد برآورده شود. همه چیز خوب است، رابطه ی پزشک و بیمار مثل کتاب های اخلاق پزشکی است. پسر می رود تسویه حساب می کند، دوباره بر می گردد. تشکراتش را تکرار می کند از تمام شدن سرگردانی یک ماهه. حس خوبی دارم. فکر می کنم که چرا حالم اینقدر خوب است؟

رابطه ی پزشکان و آقای وزیر هر روز شکر آب تر از دیروز می شود. چند روز پیش بود که دکتر هاشمی در اظهار نظری بی سابقه پزشکان را مورد نوازشی قرار داد که واکنش ها به آن چه در رسانه ها و چه در برخوردهای شخصی هنوز هم پابرجاست. حرف های دکتر هاشمی به سان توافق لوزان و هم ارز با اخبار یارانه ها، صفحه اول روزنامه های صبح را در نوردید. پزشکان بد شدند و طمع کار، مردم مظلوم شدند و قربانی. در همان همایش بود که دکتر نوبخت نیز جواب قاطعانه ای به تهدید گرفتن وظیفه ی نظارت به پزشکان از نظام پزشکی داد. موضوع مقاله حاضر قربانیان این دوگانه های در حال رشد هستند: پزشکان جوان.

پزشکانی که آقای وزیر از آنها انتقاد می کند کیستند؟ می توانیم ساده انگارانه از کنار این صحبت ها عبور کنیم و بگوییم که اساسا چنین پزشکانی وجود ندارند. اما واقعیت این است که پزشکان نیز مانند هر قشر دیگری – کمتر یا بیشتر – گرفتار فساد در بین خود هستند. مگر می شود در زمانه ای که احمد توکلی ( نماینده محافظه کار باسابقه مجلس ) می گوید: « فساد اقتصادی در کشور سیستماتیک شده است. یعنی دستگاه های مسئول مبارزه با آن خود آلوده به فساد شده اند.» پزشکان را از این سیل ویرانگر مبرا دانست؟ سیستم اقتصادی پر از اشکال و رانت، در نظام سلامت نیز حضور دارد.

Taadol

فرار کردن از فساد موجود در جامعه پزشکی، روی دیگر تفکری است که پزشکان را به دلیل پزشک بودن و خوردن قسم بقراط، ملزم به ارائه کیفیتی عالی و بی نقص با سخت ترین و ناعادلانه ترین شرایط می کند. اگر این تقدس پنداری و خطا ناپذیری را خود خواسته بپذیریم، به ناچار باید در همه ی شرایط بغرنجی که با آن دست  و پنجه نرم می کنیم، به سان قدیسان و معصومان خم بر ابرو نیانداخته و دم بر نیاوریم. اگر خودمان را ورای خطا بدانیم، باید آماده ی پذیرش تبعات این تقدس نیز باشیم.

جدا از آنکه وزیر درست می گوید یا پزشکان اسم و رسم دار بعضا متخلف، قربانی این تضاد یکسان است: پزشکان جوان

به نظر می رسد روی سخن جناب وزیر با پزشکانی باشد که با استفاده از آشفتگی نظام اقتصادی و البته نظام سلامت، در آمدهای نامتعارفی دارند. اما پذیرش وجود این پزشکان، توجیه کننده ی رفتار دکتر هاشمی نیست. نخست آنکه هیچ مدرکی از تعداد این پزشکان در دسترس نیست. وسعت این تخلفات چقدر است؟ به غیر از رشته های جراحی و معدود رشته های دیگر، بخش اعظم پزشکان متخصص به دلیل ماهیت رشته ی خویش، اساسا توانایی دریافت چنین زیر میزی هایی را ندارند. واقعیت مهم دیگر آن است بخش اعظم پزشکان این کشور پزشکان عمومی ای هستند که باز هم امکان چنین دریافت هایی ندارند. و در آخر چند درصد از کسانی که امکانش را دارند، مبادرت به انجام آن می کنند؟ با توجه به این تخمین، طرح چنین موضوعی به شیوه ی آقای وزیر آیا توجیهی دارد؟ جریمه باید با تخلف هماهنگی داشته باشد، این یکی از اصول اساسی حقوق جزاست. آیا وقتی آقای وزیر از پزشکان زیرمیزی بگیر حرف می زند، بازتاب سخنانش صرفا متوجه گروه کوچک مورد نظر است؟ یا قربانیان این سخنان همه پزشکان هستند؟ رسانه ای کردن این تخلف به افزایش سطح سلامت مردم می انجامد؟ بی اعتمادی روز افزون مردم به پزشکان حاصلش چیست؟

فارغ از همه ی این بحث ها، جدا از آنکه وزیر درست می گوید یا پزشکان اسم و رسم دار بعضا متخلف، قربانی این تضاد یکسان است: پزشکان جوان. آقای وزیر هیچ هزینه ی حداقل کوتاه مدتی برای خود نمی تراشد، او هر روز محبوب تر از دیروز و نماد مبارزه با فساد می شود. پزشکان متخلف نیز اغلب آن قدر قدرتمند هستند که از این رویکردها آسیب چندانی نبینند. آن ها به قولی بار خودشان را بسته اند. کسانی که در این میان هزینه می دهند، همان پزشکان جوانی هستند که یا دانشجو هستند، و یا تازه فارغ التحصیل و عازم طرح. همانهایی که در بیمارستان های دولتی مشغول به کار طاقت فرسای بی مزد هستند. کارورزان و دستیاران. همانهایی که بعد از فارغ التحصیلی یا باید در بیمارستانهای دولتی کارکنند یا خصوصی. همانهایی که حق تاسیس مطب هم ندارند. همانهایی که باید سالهای سال در سایه پزشکان باتجربه بمانند. همانهایی که مجبورند سالهای سال در مناطق دورافتاده با معوقات بسیار مالی زندگی کنند. همانهایی که فرمان زندگیشان با تعهدهایی عجیب و غریب و ناعادلانه وزارت بهداشت، از دستشان خارج شده است. همانهایی که افق آینده شان چندان واضح و روشن نیست. همانهایی که خط اول درمان هستند و اولین کسانی که رو در رو با همان مردم، باید هزینه ی تخلفات پزشکان دیگر و حرفهای دکتر هاشمی را یکجا بدهند. زیر فشار کاری طاقت فرسایی که تحملش هر روز با کوتاه تر شدن دیوار اعتماد مردم، سخت تر و سخت تر می شود.

حالا بهتر می فهمم که چرا حالم از برخورد پسر ِ پیرزن ِ اورژانس سرپایی بیمارستان امام خمینی، خوب می شود. او به من همان حسی را می دهد که به خاطرش این مسیر را آغاز کردم. حسی که با اتفاقات این روزها و از بین رفتن شتاب ناک اعتماد بین پزشک و بیمار، جای خود را به جر و بحث های هر روزه و عدم رضایت هر دو طرف – پزشکان و بیماران – داده است. حس خارج شدن از منگنه ای که دو طرف دعوا دارند آن را فشار می دهند. و من و پزشکان جوان مانند من، قربانی بی دفاع این دوگانه ایم. دوگانه ای که در هیچ طرفش نیستیم. اما همه عواقبش متوجه ماست.

____________________________________

تماشاچیان بی گناه یا innocent bystanders،به گلوبول های قرمزی که بدون داشتن آنتی ژن تحریک کننده تولید آنتی بادی، توسط آنتی بادی ساخته شده علیه آنتی ژن بعضی دارو ها همولیز می شوند، اطلاق می شود

درباره نویسنده

احسان قدیمی

فارغ التحصیل رشته پزشکی و گواهینامه عالی بهداشت عمومی از دانشگاه علوم پزشکی تهران
ورودی 95 رشته ی ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

پاسخ بدهید

3 نظر برای مطلب "پزشکان جوان؛ تماشاچیان بی گناه *"

مرا مطلع کن از
avatar
مرتب کردن براساس:   جدیدترین نظر | قدیمی ترین نظر | نظر با بالاترین رای
هومر
Guest

متاسفانه دکتر هاشمی بازی سیاسی خطرناکی رو شروع کردن… آقای دکتر دارن خودشون رو برای ریاست جمهوری اماده می کنن و دم دست ترین چیز رو هزینه می کنن…. پزشک ها …ایشون که بارشون و بستن و بیمارستان خصوصی چند ده میلیارد تومنی شون رو دارن، حالا هم دارن با تیزهوشی از اعتبار پزشک ها خرج می کنن تا محبوبیت پوپولیستی به دست بیارن…

مهدی
Guest

اگر آن موقع که پزشکان امروز، کار آموز و کارورز و دستیار بودند، از آنها بیگاری نمی کشیدید و حق آنها را تضییع نمکردید، امروز برخی از آنها خودآگاه یا ناخودآگاه، برای جبران حقوق ضایع شده ی خود،دست به برخی کارهای ناسالم نمی زدند… به جای سعی بر اصلاح و درمان (که آن هم تازه درست انجام نمی شود)، پیشگیری را از خودتان و زیر دستانتان شروع کنید، جناب وزیر!

trackback
[…] پیش از این در مطلبی احسان قدیمی پزشکان جوان و رزیدنت ها را به تماشاچیان بی گناه یا innocent bystanders تشبیه کرده بود، گلوبول های قرمزی که بدون داشتن آنتی ژن تحریک کننده تولید آنتی بادی، توسط آنتی بادی ساخته شده علیه آنتی ژن بعضی دارو ها همولیز می شوند. کسانی که هزینه زیر میزی فلان پزشک با سابقه را داده اند همان پزشکان جوان تازه فارغ التخصیل عازم طرح یا رزیدنت فرسوده بیمارستان آموزشی هستند، همان سربازان خط مقدم درمان که رو در رو با مردم، باید هزینه ی تخلفات پزشکان دیگر و حرفهای بزرگان در خصوص فساد… بیشتر
wpDiscuz
Powered by Themes24x7