پرونده دوران رزیدنتی سرمقاله

تعهدی به خدمت یا سندی برای اسارت؟

دستیاری تعهد

در روزهایی که جامعه پزشکی زیر بیشترین فشارها از سوی افکار عمومی، بابت خطاهای احتمالی منجر به مرگ کارگردان مشهور سینما قرار گرفته، کمتر کسی از دستیاران و شرایط سخت کاری و مالی آنها سخنی می گوید. دستیارانی که از یک سو از آموزش مناسب محروم اند و از سوی دیگر کمترین مزایای زندگی از آنها دریغ شده است. صدای پزشکان پیش از این در نوشته ای به حقوق پزشکان پرداخت و نشان داد که حتی با مد نظر قرار دادن قدرت خرید در هر کشور، دستیاران ایرانی در شرایطی بسیار بدتر از کشورهای دیگر زندگی می کنند. پس از آن در مقاله ای به ساعت کار دستیاران پرداخته و نشان دادیم که فاصله چشمگیری میان ساعت کار دستیاران ایرانی و نرمهای جهانی ساعت کار برای دستیاران وجود دارد. اما از این ها گذشته تاکنون کمتر صحبتی از تعهدات سنگین دستیاران شده است. با پشت سر گذاشتن آزمون دشوار دستیاری، پزشکان برای ورود به مقطع دستیاری، ملزم به سپردن تعهدی سنگین و کم نظیر می شوند. تعهدی که پس از ۴ سال کار بدون مزد و منت در سیستم دولتی بعنوان دستیار، آنها را برای نیم تا دو برابر دوره تحصیل، وادار به کار در هر منطقه ای که وزارت بهداشت تشخیص دهد، می کند. در اینجا می کوشیم تا نگاهی اجمالی به این تعهد و بندهای مختلف آن داشته و در واقع این بررسی را نقطه آغازی قرار دهیم برای تلاشی وسیع جهت عادلانه تر ساختن این تعهد و البته طرح اجباری پزشکی.

در بند نخست این تعهد نامه، فرد پذیرفته شده می پذیرد که در رشته انتخاب شده تحصیل کرده و در واقع “صرفا به امر تحصیل پرداخته” و “حق تغییر رشته را از خود ساقط” میکند. با همین بند، دستیار حق کار کردن بعنوان پزشک عمومی یا هرعنوان دیگری را از خود ساقط کرده و می پذیرد در این دوره مشخص تنها به تحصیل بپردازد. در نگاه اول به نظر منطقی می رسد که فرد با تمرکز بر آموزش خود، اندوخته ای مناسب از این دوره بردارد تا در آینده شغلی به کار او و بیماران بیاید اما پرسش این است که چگونه می توان کسی را از داشتن درآمد و شغل محروم کرد و از سوی دیگر حقوق مناسب هم به او نپرداخت؟

در بند دوم دستیار تازه برگزیده تعهد می کند که بلافاصله پس از اتمام دوره تحصیل خود را به وزارت بهداشت معرفی کرده و “حداقل نیم و حداکثر تا دو برابر مدت تحصیل با احتساب ضرایب مربوطه” را در محلی که وزارت بهداشت تعیین کند، به خدمت بپردازد. در واقع وزارت بهداشت در برابر آموزش رایگانی که به دستیار داده او را موظف می کند که از یکی از ابتدایی ترین حقوق بشر یعنی حق انتخاب محل کار و زندگی دست بشوید و حداقل سرنوشت دو سال از زندگی اش را در اختیار دولت قرار دهد. پرسش اینجاست که به واقع وزارت بهداشت چه میزان برای دستیاران هزینه می کند که انتظار چنین چشم پوشی از آنها دارد؟ آیا آموزش درستی به آنها می دهد؟ آیا امکانات مناسبی در اختیار آنها قرار داده است؟ آیا حداقل های زندگی را برای آنها تامین کرده؟ پاسخ تمام این پرسش ها منفی است…آموزش دستیاری سال به سال رو به قهقرا رفته و این روزها گاه در بعضی مراکز و رشته ها به اسمی بی مسما بدل گشته است. دستیاران در چهار سال تحصیل خود، بار سیستم سلامت کشور را به دوش کشیده اند، آن هم بدون کمترین مزایا و پس از آن هم محکوم به کار در محلی ناخواسته می شوند. در واقع دستیاران دو بار محکوم به کار برای دولت اند: یک بار بعنوان دستیاری که قرار بوده آموزش ببیند و چندان نمی بیند ویک بار بعنوان پزشک طرحی. ظلمی که بارها وزیر محترم بهداشت هم از آن انتقاد کرده اما هنوز عملا اقدامی برای لغو یا کوتاه شدن دوره آن انجام نشده است.

دستیاران در چهار سال تحصیل خود، بار سیستم سلامت کشور را به دوش کشیده اند، آن هم بدون کمترین مزایا و پس از آن هم محکوم به کار در محلی ناخواسته می شوند. در واقع دستیاران دو بار محکوم به کار برای دولت اند: یک بار بعنوان دستیاری که قرار بوده آموزش ببیند و چندان نمی بیند ویک بار بعنوان پزشک طرحی. ظلمی که بارها وزیر محترم بهداشت هم از آن انتقاد کرده اما هنوز عملا اقدامی برای لغو یا کوتاه شدن دوره آن انجام نشده است.

در بند سوم دستیار تعهد می کند که در صورتی که به هر علت اعم از “آموزشی، سیاسی، اخلاقی و غیره” موفق به اتمام دوره تحصیلی خود نشود یا آنکه تصمیم به انصراف گیرد، موظف است دو برابر هزینه تحصیل خود را برابر روشی که وزارت خانه محاسبه می کند، بپردازد و در ادامه حق هر گونه اعتراض را هم از خود سلب می کند. این بند هم به غایت ناعادلانه است. فرض کنید شخصی پس از یک سال تصمیم به ترک تحصیل گیرید آیا الزام به پرداخت دو برابر کل هزینه عادلانه است؟ از سوی دیگر کلمه “غیره” می تواند دامنه گسترده ای از جمله بیماری یا ناتوانی ها را هم در بر بگیرد، اما حتی در این موارد هم بنابر این تعهد ناعادلانه، دستیار ملزم به پرداخت دو برابر هزینه تحصیل می شود. از این ها گذشته دولت و وزارت بهداشت، کدام هزینه انجام شده را مطالبه می کند؟ غیر از آن است که نیروی کار رایگانی را به خدمت گرفته و با کمترین سطح هزینه و خدمات، بیشترین میزان کار را از او کشیده است؟ آیا دستیار باید بابت فشار کار ناعادلانه و حقوق نگرفته و محل زندگی نداشته، به دولت خسارت بپردازد؟ دولت چه چیزی را مطالبه می کند؟ هزینه آموزش یا خون بهای آزادی؟

از این ها گذشته دولت و وزارت بهداشت، کدام هزینه انجام شده را مطالبه می کند؟ غیر از آن است که نیروی کار رایگانی را به خدمت گرفته و با کمترین سطح هزینه و خدمات، بیشترین میزان کار را از او کشیده است؟ آیا دستیار باید بابت فشار کار ناعادلانه و حقوق نگرفته و محل زندگی نداشته، به دولت خسارت بپردازد؟ دولت چه چیزی را مطالبه می کند؟ هزینه آموزش یا خون بهای آزادی؟

در تبصره دوم همین بند، وزارت بهداشت پا را فراتر گذاشته و می گوید حتی در صورت پرداخت هزینه های تحصیل، باز هم دستیار فارغ التحصیل، حق مطالبه مدرک تحصیلی را ندارد. در واقع شما بعنوان دستیار اگر از رفتن به طرح اجباری استنکاف کنید و هزینه آموزش ندیده و در واقع خون بهای آزادی خود را هم بپردازید، باز هم محکوم به کار کردن در محلی هستید که وزارت بهداشت تعیین می کند و حتی با پرداخت این هزینه های ناعادلانه هم آزاد نخواهید شد. پرسش این است که این نحوه اخذ تعهد با کدام یک از موازین شرعی یا حقوق بشری قابل توجیه است؟ چطور وزارت بهداشت به خود اجازه می دهد بر پای شهروندان آزاد کشور خود چنین زنجیرهای ظالمانه ای قرار دهد؟

در بند پنجم وزارت بهداشت خود را وکیل و در صورت مرگ دستیار، وصی او قرار می دهد تا برای تعیین خسارت های ناشی از عدم خدمت دستیار با خود مصالحه کند. در واقع در این بند، دستیاری که با هزار سختی، پذیرفته شده هرگونه حق شکایت و اعتراض را از خود سلب نموده و وزارت بهداشت را وکیل یا وصی خود قرار می دهد. اگر دستیاری پس از دوره تحصیل و بدون گذراندن طرح اجباری از دنیا برود بر طبق این سند ناعادلانه، وزارت بهداشت این حق را دارد تا حتی پس از مرگش مدعی دریافت خسارت از بابت آموزش گرانبهایی شود که به او داده است. به عبارت دیگر بندهای اسارت طرح اجباری حتی پس از مرگ هم از دست و پای دستیاران باز نخواهد شد و وزارت بهداشت برای پس از مرگ آنها هم برنامه ریزی کرده تا مبادا هزینه های فراوانی که برای آموزش آنها کرده، به زیر خاک برود. سوال اینجاست وزارت خانه ای که تا این حد در مورد وصول هزینه های نکرده خود، دقیق است آیا در مورد آموزش دستیاران هم دقیق بوده است؟ آیا وزارت بهداشت که چنین تعهدنامه سنگینی می گیرد، حاضر است در مقابل آن، تعهدی برای حداقل های آموزشی به دستیاران بدهد؟ آیا آماده است حداکثر ساعت کاری را که در کشورهای مترقی اجرا می شود بپذیرد؟ آیا تعهد می دهد که حداقل هزینه های زندگی یک پزشک در دوره تحصیل را در اختیار او قرار دهد؟ آیا زیر بار در اختیار نهادن خوابگاه برای دستیاران رفته است؟

سوال اینجاست وزارت خانه ای که تا این حد در مورد وصول هزینه های نکرده خود، دقیق است آیا در مورد آموزش دستیاران هم دقیق بوده است؟ آیا وزارت بهداشت که چنین تعهدنامه سنگینی می گیرد  حاضر است در مقابل آن، تعهدی برای حداقل های آموزشی به دستیاران بدهد؟ آیا آماده است حداکثر ساعت کاری را که در کشورهای مترقی اجرا می شود بپذیرد؟ آیا تعهد می دهد که حداقل هزینه های زندگی یک پزشک در دوره تحصیل را در اختیار او قرار دهد؟ آیا زیر بار در اختیار نهادن خوابگاه برای دستیاران رفته است؟

با وجود آنکه بعضی بخشهای این تعهد در مقام عمل هیچگاه اجرا نشده و نمی شوند اما سوال ما این است ستاندن چنین تعهدی با این لحن و شدت و حدت با کدام یک از استانداردهای حقوق بشری و شرعی همخوانی دارد؟  البته می دانیم این تعهدنامه و طرح اجباری، نه محصول این دولت و وزیر آن بلکه میراثی است که سالها قبل و به اشتباه پایه گذاری شده و تاکنون ادامه یافته است. امروز که وزارت بهداشت و در راس آن دکتر هاشمی هم بر ناعادلانه بودن این تعهدنامه تاکید دارند، آیا زمان نرسیده که گامهایی برای اصلاح آن برداشته شود؟ آیا زمان  آن نرسیده که کرامت انسانی در برخورد با دستیاران رعایت شده و رفتار با آنها نه مانند بردگان که مانند انسانهایی آزاد باشد؟

درباره نویسنده

امیرافراز فلاح

دانش آموخته پزشکی و بهداشت عمومی از دانشگاه علوم پزشکی تهران
دستیار رادیولوژی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

نظر ۱۲

    • بفرمایید تشریف خودتون رو ببرید
      جوری حرف میزنه انگار فرش قرمز براش پهن کردن
      کجا بری به از اینجا…مردم بلانسبت مثل موش آزمایشگاهی در خدمت تفهیم دروس شما هستند، حقوق توپ هم میگیرین، همیشه هم منت بر سر مردم میگذارین
      من واقعا موندم یک پزشک هم میمیره یا نه
      فک کنم عمر جاویدان دارید که اینقدر تکبر و غرور و نخوت علم شما رو گرفته
      البته من انتظار نشر ندارم چون نویسنده و خواننده اینجا اکثرا پزشک هستند و به قولی لونه زنبور هست و طبیعی هست فقط حرف موافق بخان گوش کنن

      • نه اینجا لونه زنبور نیست.ما هم زنبور نیستیم.
        در این مطلب باید اندیشید که چرا برخی مرتب در سایت های مختلف و شبکه ها مشغول مسخره کردن و بزرگ کردن کوچک ترین اشتباهات پزشکان هستند.و چرا بسیار متمایل این هستند که پزشکان بروند.
        اولا:اگر بگفته این افراد پزشکان این مرز و بوم وضع خوبی ندارند خوب اگر تعدادی از آنها کم شود که وضع برای شما بدتر میشود چرا که اگر الان مثلا میتوانند بین ۱۰ پزشک ارتوپد یکی رو انتخاب کنند اون وقت مجبور میشوند بین ۳ پزشک ارتوپد انتخاب کنند و قطعا به قول خودشون منت بیشتری خواهد بود
        ثانیا:اونها که معتقد به پزشک از خارج هستند دو مطلب رو فراموش کردند اینکه اون پزشک به تومان پول نمیگیرد و کمترین تعرفه ها حتی برای پزشک عمومی حتی در کشورهای هم جوار چندین برابر(دقت کنید چند برابر!)اینجا است و قطعا کسی مشکل ذهنی ندارد به جائی برود که ۱/۳ یا ۱/۴ تعرفه کشور خودش رو به اون میدهند اون هم با چندین ماه تاخیر.اون هم با برخورد برخی افراد مریض نما!(اگر بشون بر نخوره!).به علاوه
        اون هائی که معتقد به آوردن پزشک از جای دیگرند جدا از منت کشیدن(اصطلاحی که شما به کار بردید در حالیکه آیا من که میروم از نانوا نون میگیرم منت میکشم؟!)مشکل زبان هم خواهید داشت و به نوعی تازه میشود قوز بالای قوز.
        ثالثا:پزشکان این مرز و بوم نه تنها تکبر ندارند بلکه جزو مظلوم ترین هایند شما در خبری که در همین سایت در مورد پزشکان یک کشور اروپائی که شمای نوعی(نه لزوما شما) غبطه اونا رو میخورید نگاه کنید.موضوع اعتراضشون این بوده که چرا تعرفه شون کمتر از حد مورد انتظارشون بوده و اعتصاب سراسری کردند و در اخر هم حق بشون دادن نه اینکه پزشکانی که یکی ازکمترین تعرفه های پزشکی در دنیا رو میگیرند بعد ۶ ماه تازه ۱۰% تعرفه ببرند بالا بعد همه هم فحش و مسخره و تهدید کنند که همین هم زیاده!
        رابعا:اگر شما فکر کردید که فرش قرمز پهن نشده کافیه یک سرچ در بیمارستان های مشهور دنیا کنید خواهید دید تعداد قابل توجهی از ایرانیان در گرید های بالا مشغول کار هستند.ومنت اونها هم دارند چون اصلا این را منت کشیدن نمیدونند چرا که پیشرفت و علم ارزش دارد نه اینکه تمسخر شوند
        خامسا:این افرادی که به درامد حلال پزشک گیر میدهند آیا خودشون حاضرند یک درصد!در مقابل خدماتی که خودشون ارائه میدهند تخفیف دهند؟آیا شمای نوعی که مثلا بازاری هستی حاضری فقط ۱۰% قیمت رو کالایت ببرید تازه تخفیف هم بدی تازه فحش هم بخوری و مسخره شی؟؟
        سادسا:اصل و اساس اینه که هدف تخریب علم و فرهنگه تا کسی دنبال درس و علم نره و افت شدیدی کنیم
        چرا که هر پزشک حتی به قول شما دماغ بالا سرمایه ای هنگفت است و باید تا میتوانیم حفظش کنیم.پشت هر پزشک حداقل ۸ ۹ سال زحمت خوابیده و نمیشه همین جور هدر داد
        سابعا:شما اصلا حق ندارید در مورد اخلاق یک نفر که به شما خدمت ارائه میده نظر دهید.شما میری مغازه کالا میخری میشه بگی فروشنده یه جوری بود!مهم اینه که فروشنده کالای درست و سالم به شما بده.دیگه موظف نیست جلو شما خو راست شه و نوکری کنه!خود شما خوب میدونید که در این زمونه محترمانه ترین برخورد ها رو از صنف پزشکان میبیند.در همون مغازه اعتراض کنی برمیگرده میگه نمیخوای نخر و لزوما محترمانه هم نخواهد بود.وشما این رو خوب میدونید.ولی برخی دوست دارند فحش و مسخره کنند ولی جرات به سایر اقشار ندارند.واز همین جا هم میتوان به اخلاق پزشکا پی برد

        • بازاری هم بودیم خبر نداشتیم!!!
          در آخر هم جناب دکتر فرمودند که حق ندارید
          بله ما کلا حق نداریم شما فقط حق دارید…مردم این همه معترض اند به بی عدالتی اجتماعی که بین پزشک پرستار پزشک و استاد دانشگاه پزشک و مهندس(توجه کنید پزشک رو با کارگر مقایسه نکردم تا بهتون باز برنخوره) به بی کیفیتی و خطاهای پزشکی که نمونه آخرش مرحوم کیارستمی و از نظر شما همه دروغ میگویند چون شما خود رو خواص و بقیه رو عوام میدانید
          متاسفانه بحث کردن با یک پزشک بی فایده هست چون به قول یکی از دوستان بشدت گرفتار نخوت علم شدید…از نظر شما بقیه هیچ و فقط شما علامه دهر هستید البته حق هم دارید در کشوری که صنعتی نابودشده و عاریتی داره و مردمی افسرده و بیمار شما جولان ندهید کی این کار رو بکنه
          بیخیال دکتر اصلا شما خوب
          ما از همون کمپین اعتراضی شما به سریال درحاشیه فهمیدیم که جنبه انتقاد ندارید

  • مرسی.
    تا زمانی که آموزش پزشکی و درمان هر دو زیر نظر یک وزارتخونه باشند این سو اسنفاده ها و تبانی ها وجود خواهد داشت و بیمارستانهای اموزشی ما عملا به صرفا درمانی تغییر ماهیت خواهند داد.
    و بیمارستانهای وزارت بهداشت برای کاهش هزینه هاشون از اینترن و رزیدنت بعنوان نیروی کار رایگان سو استفاده خواهند کرد. در صورتی که اگر بهداشت یک وزارتخونه جدا و اموزش هم یک متولی جدا داشته باشد،عملا چنین شرایط ظالمانه ای پایدار نخواهد ماند.

  • سلام آقای دکتر !همه دلائل و توجیهات صحیحه واقعا ما گرفتار و اسیر شدیم
    اگه همه پزشکان متحد بشن برای لغو این تعهد ناعادلانه قطعا به نتیجه میرسه
    حتی در برابر آموزش رایگان چرا پی اچ دی های مهندسی و فنی … تعهد نمیدن مگه کار و خدمت تو مناطق دورافتاده برای اونا نیست.مگه دولت برای تحصیل اونا خرج نمیکنه اینها همه از خنثی بودن پزشکها نشات میگیره
    و گرنه یه مهندس نه تنها مجبور نیست مناطق دورافتاده بره بلکه اگه هم بره با چه حقوق و مزایا و منتی میره
    خواهشمندم یه راهکار عملی خوب تنظیم کنید ما همه موافق فرمایشات شما هستیم

    • سلام اینجانب مهندس ارشد خاک و سایر همکاران سازه آب راه و …از شما دکتر عزیز عاجزانه تقاضا داریم برین صحبت کنید بلکه این طرح و خدمت منطقه محروم شامل حال ما هم شد
      خودم بعد ارشد در به در برای امریه از این اداره به اون اداره بدون بیمه و حقوق خواهش میکردم منو بگیرن ولی نمی گرفتند
      بعد سربازی هم بیکاری عزیز من
      پی اچ دی ها بدتر از ما، شما اگه با کلی منت کار با حقوق حالا ناچیز یا چیز کاری ندارم میکنی یک مهندس تا بخاد دکتری بگیره باید چند مرحله آزمون بده و تا ۳۲ سالگی یه ضرب درس بخونه تا بعد هم بشه استاد مدعو و بهش حقوق ۷۰۰ تومن بدن از گشنگی نمیره
      شما به من معرفی کن کجا میری منطقه محروم و بهم حقوق یه تومن و جای خواب بده من میشم منشی جناب عالی
      لطفا اجازه بدین نشر داده بشه این دکتر ما انگار تب کرده

    • آن زمانی که طرح تخصص وجود داشت که پزشک متخصص نبود حالا به خاطر همین سهمیه محروم هزاران متخصص مقیم اون هم ۱۲ ساله در حال کار در مناطق محروم اند و هر سال هم اضافه میشوند و واقعا طرح تخصص برای بدون سهمیه ای ها کاری عبث و نوعی اضافه کاری است در حالیکه میتوان حذف شود.
      تنها راه حذف طرح تخصص برای سهمیه آزاد است(یعنی به نوعی کسانی که از سهمیه استفاده نمیکنند)
      ولی سهمیه ای ها به خاطر استفاده از سهمیه پر واضحه باید طرح تخصص بگذرانند.
      به نظرم با حجم بالای سهمیه ای ها در مناطق محرومی که تعهد داده اند اصلا نیازی به حضور بدون سهمیه ای ها نیست و واقعا توجیهی از نظر من ندارد.
      حذف طرح تخصص تنها راه است
      در مورد معدل پره انترنی هیچ خبری نیست
      خواهشمند است پیگیری فرمائید در سکوت فعلی آیا چند سال مسکوت گذاشته شده یا کلا لغو شده است؟!

  • آقا چه کسی گفته پزشکان عزیز ما باید اصلا طرح برن؟
    اینها نخبگان ما هستند کم از قدیس ندارند و شفل مقدسی دارند. اصلا چه معنی داره یک آدم نخبه بره طرح و مثلا به مردم مناطق محروم کمک کنه
    این مردم مناطق محروم هستند که وظیفه دارند خاک پای دکتر را سرمه چشم خود کرده و به دیدار ایشان بروند
    خدمت از پزشک نیس بلکه خدمت از ماست
    پزشک با پزشک شدن خدمت شایانی به ما کرده و حالا ما مردم وظیفه داریم به هر نحوی تشکر کنیم
    دکتر جان خواهش میکنم نرو خارج از کشور، اصلا من شنیدم در کشورهای غربی جنبشی با نام جذب نخبه های پزشکی ایران به راه افتاده و هر چند شما رو سریع و ظرف سه چهار سال جذب میکنن ولی ما طاقت دوری شما رو نداریم
    اگر بابت حقوق ناراحتی بگو تا مردم برات کارت به کارت کنن…تو فقط نرو

    • کسی نگفته طرح بده.بلکه گفته شده با وجود چندین هزار متخصص مقیم ۱۲ ساله در مناطق محروم نیازی به طرح برای بدون سهمیه ها نیست.طرح و تعهد خدمت زمانی مطرح میشود که تعهدی در قبال مزیتی مثل استفاده از سهمیه وقبولی با نمره کمترداده شود.پس کسانی که به طور آزاد قبول میشوند لزومی بر طرح وتعهد نیست
      ضمنا دوست عزیزی که به تمسخر از جذب پزشک ایرانی میگویید.متاسفانه بله.همین طوره.اگر با این عزیزان که نخبه های جامعه اند بد برخورد شود(یعنی مثل سائر جاها برخورد نشود) مطمئنا در درازمدت حتی در کوتاه مدت همین طور که گفتید میشود و اون وقت ضمن پوزش شما میمونی وحوضت.فرقش اینه که با کاهش همین تعداد پزشک قطعا تعرفه ها بالاتر میره.و البته توصیه ام به شما اینه که همون وقت هم شما بازروحیه شوخ طبعی خودتو حفظ کن.
      مساله خیلی ساده است:
      چه شما مسخره کنی چه نکنی.چه قبول داشته باشی چه چشمت رو به روی واقعیت ببندی یک عده زحمت کشیده اند و نخبه اند و اگر این ها نبوده اند یا نباشند شما الان یا متولد نمیشدی یا به خاطر کمترین مریضی از این دیار رفته بودی و الان نبودی که راحت بشینی و تایپ کنی و به سخره بگیری.
      به تناسبی که شمای نوعی برای سلامتی خودت ارزش قائلی به همون نسبت باید برای این افراد یعنی پزشکان ارزش قائل باشی.البته این منطقیه.برداشت شما چیه و چه طور میخواهی ببینی مختار هستی.

نظری ندارید؟ صدای پزشکان متعهد به انتشار پیام های شما تا حد امکان است اما کلمات با بار توهین، انتشار نمی یابد

Powered by Themes24x7