پرونده ورود به رزیدنتی

پزشکان بقیه دنیا چگونه رزیدنت می شوند

matchday7

در بسیاری از قسمت های دنیا وقتی که فردی از دانشکده پزشکی فارغ التحصیل می شود و مدرک دکترا پزشکی (MD) و یا در بعضی دانشگاه ها و کشور ها مانند انگلستان MBBS و یا نام دیگرش  MBChBرا دریافت می کند، جهت ادامه آموزش پزشکی وارد دوران رزیدنتی می شود.  رزیدنت ها یا به قول انگلیسی ها house officer  ها پزشکانی هستند که در بیمارستان یا کلینیک تحت نظارت مستقیم و یا غیر مستقیم اتندینگ ( پزشکان فارغ التحصیل که اکثرا هیئت علمی دانشگاه مربوطه هستند) به یادگیری و تمرین پزشکی می پردازند.

در بسیاری از کشور ها شما برای اینکه بتوانید مجوز لازم برای کار به عنوان پزشک را دریافت کنید حتما باید یک دوره رزیدنتی را با موفقیت پشت سر بگذارید و مدرک پزشکی عمومی شما برای این اجازه کافی نیست. دوران رزیدنتی در کنار دانش گسترده پزشکی، مهارت های بالینی و تجربیاتی که زیر نظر اتندینگ در دوران دانشکده پزشکی آموخته شده است، باعث تعمیق آموزش در شاخه خاصی از پزشکی می شود.

در ایران، امتحان رزیدنتی ( دستیاری بالینی) در بازه ای از اسفند تا اردیبهشت هر سال برگزار می شود. طبق آخرین تغییرات تا به امروز براساس انتخاب رشته، ضرایبی برای دروس برای محاسبه نمره در زیرگروه مربوطه استفاده می شود، معدل دوران تحصیل پزشکی و نمره امتحان پره انترنی به نمره آن اضافه می شود و در نهایت بر این اساس رتبه بندی افراد مشخص می شود. در فرایندی ساده از نفر اول آزمون فرایند انتخاب رشته آغاز می شود.

اما شیوه رزیدنت شدن در بسیاری از نقاط دنیا با این روش تفاوت های اساسی دارد.

انگلستان:

پیش از سال ۱۹۵۶ در سیستم آموزش پزشکی، اگر کسی برنامه کار به عنوان پزشک عمومی داشت ضرورتی برای گذراندن دوره رزیدنتی نبود اما پس از قانون مصوب سال ۱۹۵۶ گذراندن یک دوره رزیدنتی در بخش جراحی و داخلی ( که مردم انگلستان تحت تاثیر سریال ها آمریکایی به آن اینترنی می گفتند) برای ثبت به عنوان پزشک لازم بود.

پس از سال ۲۰۰۵ در انگلستان تغییرات وسیعی رخ داد و ۵ مسیر در مقابل یک فارغ التحصیل قرار گرفت:

الف.  رشته هایی با مضمون های اختصاصی ( بیهوشی و تروما و تصادف)

ب. رشته های جراحی

ج. رشته های داخلی

د. روانپزشکی

ه. تخصص های کوتاه ( عمومی GP، رادیولوژی، اطفال و پاتولوژی)

در ۴ دسته اول، فرد باید ۲ سال آموزش های مبنی core training را بگذراند که جایگزین دوره معادل اینترنی پیش از این شده است. از سال سوم دوره تخصصی اصلی  speciality trainingفرد آغاز می شود. برای طی کردن این دوره ها فرد باید امتحاناتی را که توسط انجمن های ملی هر رشته برگزار می شود بگذراند.

در دسته پنجم، گذراندن دوره ۲ سال آموزش اولیه نیاز نیست و فرد مستقیما وارد دوره تخصصی خود speciality training می شود و نیازی نیز به گذراندن امتحانات نیست، بعضی از تخصص های جراحی مثل نورسرجری، زنان زایمان و چشم از این دسته نیز هستند که نیازی به گذراندن ۲ سال مبنی جراحی نیست. طول مدت این رشته ها متفاوت است، برای مثال طول دوره GP  سه سال و رادیولوژی ۵ سال است.

 در انگلستان و سایر کشور های مشترک المنافع تنها در صورت پژوهش و دفاع از تز به رزیدنت مدرک MD اعطا می شود و مدرکی که فرد با فارغ التحصیلی از دانشکده پزشکی دریافت میکند Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery است.

ایالات متحده:

در بعضی ایالات پزشکان پس از گذراندن یک دوره ۱ ساله اینترنی جواز پزشکی خود را دریافت می کنند، در این ایالات بسیاری از رزیدنت ها جواز پزشکی دارند و در بیمارستان های نواحی روستایی بدون حضور اتندینگ دوره خود را می گذرانند.

اما بسیاری از فارغ التحصیلان پزشکی وارد پروسه ای برای شروع رزیدنتی می شوند که با آن “the match” گفته می شود. معمولا دانشجویان سال بالای پزشکی در سال چهارم یا پنجم این فرایند را شروع می کنند.در این فرایند ابتدا برای برنامه ها ( رشته-بیمارستان ها) ی مورد نظرش اقدام به درخواست می کند و سابقه خود را برایشان ارسال می کند.

برنامه ها از بین افرادی که به آنها درخواست داده اند، بعضی را برای مصاحبه دعوت می کنند. خود پزشک متقاضی باید هزینه سفر برای مصاحبه را بپردازد گرچه ممکنه است برای این کار به آنها کمک مالی نیز شود. مصاحبه شامل یک شام شب قبل از مصاحبه برای آشنا شدن متقاضی با همکاران احتمالی آینده اش ( رزیدنت ها) و همچنین بررسی توسط آنها و اعلام نظر آنها در مورد متقاضی به اتندینگ است. روز آینده، مصاحبه رسمی توسط اتندینگ یا رزیدنت های سال بالا صورت می گیرد. مصاحبه ها معمولا بین اکتبر و فوریه انجام می شود. پس از اتمام دوره مصاحبه ها ، متقاضی برنامه ها را به ترتیب ترجیحش لیست می کند و برای مرکزیت  National Resident Matching Program ارسال می کند. به همین ترتیب برنامه ها هم لیستی از متقاضیانی که مورد نظرشان است برای این مرکز ارسال می کند. پروسه کور است و نه متقاضی و نه برنامه از لیست همدیگر به طور عادی خبر ندارند.

کامپیوتر  National Resident Matching Program لیست های دو طرف ( متقاضیان و برنامه ها) ترکیب می شوند و براساس یک الگوریتم، جفت متقاضیان و برنامه ها مشخص می شود. نتایج این جفت کردن در سومین جمعه ماه مارس هر سال “match day” در ۱۵۵ دانشکده پزشکی ایالات متحده در طی مراسم هایی اعلام می شود. زمانی که متقاضیان وارد سیستم مچ می شوند باید برای رزیدنتی به برنامه ای که در آن مچ شده اند مراجعه کنند. همین قانون برای برنامه ها هم وجود دارد، آنها باید کسانی را که به آنها معرفی شده است بپذیرند.روز دوشنبه پیش از اعلام نتایج به افراد اطلاع داده می شود که قبول شده اند یا خیر ( اما محل قبولی اعلام نمی شود) در صورت عدم قبولی فرد پوزیشن های خالی مانده اعلام می شود و افراد می توانند با آن برنامه ها تماس بگیرند. به این فرایند اقدام برای پوزیشن های خالی “scramble” گفته می شود.

j

در مورد برنامه های رقابتی مثل رادیولوژی، جراحی اعصاب، جراحی پلاستیک، درماتولوژی، چشم پزشکی، ارتوپدی، گوش و حلق و بینی، اورولوژی و رادیوتراپی در بسیاری از اوقات افراد در اولویت های پائین خود قبول می شوند.

نمره usmle   مرحله ۱، عضویت در آلفا اومگا آلفا ( انجمن دانشجویان پزشکی)، نمرات بخشی، نامه های توصیه، رتبه در کلاس، سابقه پژوهشی و دانشگاه محل تحصیل از عوامل مهم در ترجیح متقاضیان برای برنامه هاست.

مکزیک:

در این کشور انتخاب فرد براساس یک امتحان در سطح ملی انجام می شود و فرد می تواند در هر سال تنها برای یک تخصص تقاضا نماید. از بین ۳۰ هزار متقاضی، ۵ هزار نفر وارد برنامه رزیدنتی می شوند. در پایان رزیدنتی فرد باید از تز خود دفاع کند تا مدرک تخصص را دریافت نماید.

درباره نویسنده

نوید مقدم

نوید مقدم، پزشک و دستیار تخصصی پزشکی ورزشی
دانش آموخته پزشکی و بهداشت عمومی از دانشگاه علوم پزشکی تهران

نظر ۶

  • سلام اقاى مقدم،
    اطلاع رسانى در ضمینه نحوه ادامه تحصیل در کشور هاى دیگر بسیار مهم مى باشد و من مطمهن هستم اگر ١٨ سال پیش اطلاعات حالا را داشتم شاید کارى بهتر مى کردم، با وجود اینکه به وب سایت شما بعنوان همکار علاقمندم و قبلا این را هم نوشته بودم، اطلاعات شما از کشور انگلستان که محل کار من مى باشد کاملا اشتباه و گمراه کننده مى باشد، خواهش مى کنم در این ضمینه تحقیق بیشترى کنید تا همکاران محترم جوان تصمیم گیرى غلط نکنند،
    متشکرم

      • سلام همکار گرامى من کمى این سیستم را شرح مى دهم تا روشن شود،
        رشته پزشکى در اینجا شش سال طول مى کشد،
        بعد از ان همه فارغ تحصیلنا دوره اى بنام foundation را طى مى کنند که دو سال طول مى کشد در مدت این دو سال هر هفته حداقل سه برنامه نود دقیقه اى کلاس درس وجود دارد
        در این دوره هم یک سرى کنفرانس هاى یک تا سه روزه هست که این پزشکان با توجه به وقت خودتان در ان شرکت کنند این دوره ها اجباری هستند و فقط پزشک بر اساس برنامه کارى و کشیک اجازه دارد زمان را انتخاب کند، بعضى از دوره ها پیشنیاز ورود به دوره بعدى هم هستند.
        اگر programme director پس از دو سال متقاعد شد که این پزشک پیشرفت صحیح داشته به پزشک اجازه ورود به سطح بعدى داده خواهد شد وگرنه حداقل یک سال بعد دوره تمدید مى شود، اگر کسى نتواجد در سه سال این دوره را بگذراند، شماره نظام پزشکى موقت باطل خواهد شد و این پزشک اجازه کار بالبنى را براى همیشه از دست مى دهد، جالب است بدانید بطور واقعى این اتفاق براى ١۵٪‏ از کل فارغ از تحصیلان پزشکى مى افتد زیرا شرایط بسیار دشوار است.
        پزشکان خارجى هم که plab امتحان مى دهند باید این دوره را بگذرانند و بسیارى نمى تواند انرا به إتمام برسانند یا نیمه کار انرا راه مى کنند.
        بعد از این دوره شما مى توانید وارد دوره هاى زیر شوید، توجه کنید در سال دوم دوره قبل بایستى سعى کنید پیش نیاز هاى ورود به دوره بعدى مورد نظر را هم طى کنید،
        گروه اول زیر مجموعه داخلى طول دوره سه سال
        گروه دوم زیر مجموعه جراحى عمومى سه سال
        گروه سوم زیر مجموعه کودکان طول دوره ٩ سال با احتمال خروج پس از سه سال، در صورت عدم قبولى در امتحان سطح به اضافه سنوات اضافه بر اساس مدرک بالاتر که بین دو تا پنج سال خواهد بود
        گروه زنان ٨ سال بعلاوه دو تل پنج سال براى مدارک بالاتر
        گروه رادیولوژى شش سال بعلاوه مدارک بالاتر ولى تقریبا براى کسانى که دوره دو ساله را طى کرده اند غیر ممکن هست از اینجا بتواند وارد شوند
        گروه پزشک خانواده دوره پنج سال مى باشد یا بایستى سه سال اول داخلى را بگذرانید و وارد دوره سه سال پزشک خانواده شوید که متجر به دو تخصص مى شود مثلا پزشک خانواده با گرایش قلب یا گوارش یا زنان این افراد بعنوان متخصص کار مى کنند ولى در بیمارستان نیستند و فقط بیمارى را بسترى نمى کنند که ما در ایران مشابه این را تا جایى که مى دانم نداریم.
        روانپزشکى و بهداشت را بعد توضیح مى دهم
        گروه داخلى بعد از سه سال بایستى امتحانات سراسرى بدهند و بر اساس گرایش که مى خواهند سعى کنند پیشنیاز هاى گروه فوق تخصصى خرد را بدست بیاورند، تعداد رشته ها بسیار زیاد هست ضمن اینکه بسیارى از این رشته ها احتیاج به مدارک پایه دارد، افراد در رشته گوارش یا قلب مجبور مى شوند سه تا پنج سال کار اضافه در از مایشگاه کنند و مقالات متعدد داشته باشند تا بتواند وارد شوند، مثلا یکى از دوستان ایرانى من که وارد دوره قلب شد سه سال در رشته بیو میکانیک درس خواند و دو سال دیگر هم روى پروژه قلب مصنوعى کار کرد تا وارد دوره قلب شود،
        وقتى وارد شدید طول دوره فوق متفاوت مى باشد، قلب مثلا پنج سال طول مى کشد، گوارش چهار سال، خون شش سال زیرا بایستى دو سال در پاتولوژى باشید، پوست شش سال طول مى کشد زیرا شما بایستى لام بیوپسى پوست را خودت بتوانم علاوه بر پاتولوژیست بخوانى که تا جایى که من مى دانم با ایران همه متفاوت هستند
        گروه جراحى،
        شامل ارتوپد ى، جراحى عمومى با گرایش پستان، upper gi, colorectal, transplant, hepatobilliary, cardiothoracic and paediatrics
        Plus vascular surgery
        شما بایستى در سه سال پیش نیاز هاى ورود به دوره بعدى را کسب کنید بعلاوه برخى رشته ها که درد سر خودتان را دارند و بیشتر طول مى کشد بایستى امتحانات سراسرى هم بدهید
        دوباره مثال مى زنم
        ارتوپد بایستى سه سال دوره در این رشته بتوانیم یک سرى از جراحى ها را انجام دهید بعلاوه امتحان و تأیید ناظر شما و طى دوره اضافه بعد بایستى در ضمینه علاقه خود وارد یک برنامه تحقیقات بشوید یا در رشته هاى مهندسى یک دوره سه ساله بگذرانید، مثال، یک همکار اینگلیسى من در رشته مهندسى میکانیک چهار سال درس خوانده PhD مهندسى میکانیک را در مورد بیو میکانیک مفصل ارنج تمام کرده همه دوره روى هم هفت سال تمام طول کشیده بعد از ان وارد رشته ارتوپد شده با گرایش شانه که شش سال دیگر طول مى کشد
        جراحى عمومى هم همینطور هست و افراد دوباره دو سال سه سال یا پنج سال در رشتاى تحقیق مى کنند مثلا اکثر گرایش ها سه تا پنج سال در بیو لوژى سرطان دوره مى ببیند. دوره جراحى قلب و دوره جراحى کودکان احتیاج به مدارک دو گناه دارند یعنى براى کودکان بایستى دوره سه ساله أطفال را با گروه کودکان طى کنید و در امتحانات انها هم قبول شوید، گروه قلب احتیاج به سه سال ابتاى داخلى بعلاوه دو سال اول رشته قلب را دارد که واقعا مشکل مى شود،
        جراحى اعصاب احتیاج به سه سال داخلى بعلاوه دو سال اول اعصاب بعلاوه تحقیق دارد،
        جراحى فک و صورت طولانى ترینرشتهتحصیلى در انگلستان مى باشد که بعد از سه سال جراحى بایستى یک دوره پنج ساله بگذرانید تا دندانپزشک شوید بعد دو سال ابتداى ان را طى کنید یا اکر دندانپزشک بودید بر گردید و شش سال پزشکى را از اول بخوانید که وا ویلا است.
        اگر تا بحال خسته نشدید مى توانم در نوبت دیگرى براى شماره رشته که خراستید را شرح دهم،
        براى همین است که من بعد از ١٧ سال حالا سال اخر جراحى عروق هستم، اگر کسى از همکاران قصد آمدن به اینجا را داشت باید صبر فیل داشته باشد

  • اینطور که بنظر میرسه تخصص در انگلیس بیشتر بدرد خود انگلیسی‌ها یا نهایتا فردی که در سنین کم پزشکی رو در اروپا تموم کرده باشد میخوره در ایران بعد از ۷_۸ سال بعلاوه ۲ سال طرح تازه اگر تعهد خدمت نداشته باشی، تا بخوای بری شده ۳۰ سالت تازه اگر خیلی زرنگ باشی، با این شرایط احتمالا ۴۰ سالگی یا بیشتر تازه تموم میکنی…نه ارزش نداره

نظری ندارید؟ صدای پزشکان متعهد به انتشار پیام های شما تا حد امکان است اما کلمات با بار توهین، انتشار نمی یابد

Powered by Themes24x7