پرونده ورود به رزیدنتی

پزشکان بقیه دنیا چگونه رزیدنت می شوند

matchday7

در بسیاری از قسمت های دنیا وقتی که فردی از دانشکده پزشکی فارغ التحصیل می شود و مدرک دکترا پزشکی (MD) و یا در بعضی دانشگاه ها و کشور ها مانند انگلستان MBBS و یا نام دیگرش  MBChBرا دریافت می کند، جهت ادامه آموزش پزشکی وارد دوران رزیدنتی می شود.  رزیدنت ها یا به قول انگلیسی ها house officer  ها پزشکانی هستند که در بیمارستان یا کلینیک تحت نظارت مستقیم و یا غیر مستقیم اتندینگ ( پزشکان فارغ التحصیل که اکثرا هیئت علمی دانشگاه مربوطه هستند) به یادگیری و تمرین پزشکی می پردازند.

در بسیاری از کشور ها شما برای اینکه بتوانید مجوز لازم برای کار به عنوان پزشک را دریافت کنید حتما باید یک دوره رزیدنتی را با موفقیت پشت سر بگذارید و مدرک پزشکی عمومی شما برای این اجازه کافی نیست. دوران رزیدنتی در کنار دانش گسترده پزشکی، مهارت های بالینی و تجربیاتی که زیر نظر اتندینگ در دوران دانشکده پزشکی آموخته شده است، باعث تعمیق آموزش در شاخه خاصی از پزشکی می شود.

در ایران، امتحان رزیدنتی ( دستیاری بالینی) در بازه ای از اسفند تا اردیبهشت هر سال برگزار می شود. طبق آخرین تغییرات تا به امروز براساس انتخاب رشته، ضرایبی برای دروس برای محاسبه نمره در زیرگروه مربوطه استفاده می شود، معدل دوران تحصیل پزشکی و نمره امتحان پره انترنی به نمره آن اضافه می شود و در نهایت بر این اساس رتبه بندی افراد مشخص می شود. در فرایندی ساده از نفر اول آزمون فرایند انتخاب رشته آغاز می شود.

اما شیوه رزیدنت شدن در بسیاری از نقاط دنیا با این روش تفاوت های اساسی دارد.

انگلستان:

پیش از سال ۱۹۵۶ در سیستم آموزش پزشکی، اگر کسی برنامه کار به عنوان پزشک عمومی داشت ضرورتی برای گذراندن دوره رزیدنتی نبود اما پس از قانون مصوب سال ۱۹۵۶ گذراندن یک دوره رزیدنتی در بخش جراحی و داخلی ( که مردم انگلستان تحت تاثیر سریال ها آمریکایی به آن اینترنی می گفتند) برای ثبت به عنوان پزشک لازم بود.

پس از سال ۲۰۰۵ در انگلستان تغییرات وسیعی رخ داد و ۵ مسیر در مقابل یک فارغ التحصیل قرار گرفت:

الف.  رشته هایی با مضمون های اختصاصی ( بیهوشی و تروما و تصادف)

ب. رشته های جراحی

ج. رشته های داخلی

د. روانپزشکی

ه. تخصص های کوتاه ( عمومی GP، رادیولوژی، اطفال و پاتولوژی)

در ۴ دسته اول، فرد باید ۲ سال آموزش های مبنی core training را بگذراند که جایگزین دوره معادل اینترنی پیش از این شده است. از سال سوم دوره تخصصی اصلی  speciality trainingفرد آغاز می شود. برای طی کردن این دوره ها فرد باید امتحاناتی را که توسط انجمن های ملی هر رشته برگزار می شود بگذراند.

در دسته پنجم، گذراندن دوره ۲ سال آموزش اولیه نیاز نیست و فرد مستقیما وارد دوره تخصصی خود speciality training می شود و نیازی نیز به گذراندن امتحانات نیست، بعضی از تخصص های جراحی مثل نورسرجری، زنان زایمان و چشم از این دسته نیز هستند که نیازی به گذراندن ۲ سال مبنی جراحی نیست. طول مدت این رشته ها متفاوت است، برای مثال طول دوره GP  سه سال و رادیولوژی ۵ سال است.

 در انگلستان و سایر کشور های مشترک المنافع تنها در صورت پژوهش و دفاع از تز به رزیدنت مدرک MD اعطا می شود و مدرکی که فرد با فارغ التحصیلی از دانشکده پزشکی دریافت میکند Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery است.

ایالات متحده:

در بعضی ایالات پزشکان پس از گذراندن یک دوره ۱ ساله اینترنی جواز پزشکی خود را دریافت می کنند، در این ایالات بسیاری از رزیدنت ها جواز پزشکی دارند و در بیمارستان های نواحی روستایی بدون حضور اتندینگ دوره خود را می گذرانند.

اما بسیاری از فارغ التحصیلان پزشکی وارد پروسه ای برای شروع رزیدنتی می شوند که با آن “the match” گفته می شود. معمولا دانشجویان سال بالای پزشکی در سال چهارم یا پنجم این فرایند را شروع می کنند.در این فرایند ابتدا برای برنامه ها ( رشته-بیمارستان ها) ی مورد نظرش اقدام به درخواست می کند و سابقه خود را برایشان ارسال می کند.

برنامه ها از بین افرادی که به آنها درخواست داده اند، بعضی را برای مصاحبه دعوت می کنند. خود پزشک متقاضی باید هزینه سفر برای مصاحبه را بپردازد گرچه ممکنه است برای این کار به آنها کمک مالی نیز شود. مصاحبه شامل یک شام شب قبل از مصاحبه برای آشنا شدن متقاضی با همکاران احتمالی آینده اش ( رزیدنت ها) و همچنین بررسی توسط آنها و اعلام نظر آنها در مورد متقاضی به اتندینگ است. روز آینده، مصاحبه رسمی توسط اتندینگ یا رزیدنت های سال بالا صورت می گیرد. مصاحبه ها معمولا بین اکتبر و فوریه انجام می شود. پس از اتمام دوره مصاحبه ها ، متقاضی برنامه ها را به ترتیب ترجیحش لیست می کند و برای مرکزیت  National Resident Matching Program ارسال می کند. به همین ترتیب برنامه ها هم لیستی از متقاضیانی که مورد نظرشان است برای این مرکز ارسال می کند. پروسه کور است و نه متقاضی و نه برنامه از لیست همدیگر به طور عادی خبر ندارند.

کامپیوتر  National Resident Matching Program لیست های دو طرف ( متقاضیان و برنامه ها) ترکیب می شوند و براساس یک الگوریتم، جفت متقاضیان و برنامه ها مشخص می شود. نتایج این جفت کردن در سومین جمعه ماه مارس هر سال “match day” در ۱۵۵ دانشکده پزشکی ایالات متحده در طی مراسم هایی اعلام می شود. زمانی که متقاضیان وارد سیستم مچ می شوند باید برای رزیدنتی به برنامه ای که در آن مچ شده اند مراجعه کنند. همین قانون برای برنامه ها هم وجود دارد، آنها باید کسانی را که به آنها معرفی شده است بپذیرند.روز دوشنبه پیش از اعلام نتایج به افراد اطلاع داده می شود که قبول شده اند یا خیر ( اما محل قبولی اعلام نمی شود) در صورت عدم قبولی فرد پوزیشن های خالی مانده اعلام می شود و افراد می توانند با آن برنامه ها تماس بگیرند. به این فرایند اقدام برای پوزیشن های خالی “scramble” گفته می شود.

j

در مورد برنامه های رقابتی مثل رادیولوژی، جراحی اعصاب، جراحی پلاستیک، درماتولوژی، چشم پزشکی، ارتوپدی، گوش و حلق و بینی، اورولوژی و رادیوتراپی در بسیاری از اوقات افراد در اولویت های پائین خود قبول می شوند.

نمره usmle   مرحله ۱، عضویت در آلفا اومگا آلفا ( انجمن دانشجویان پزشکی)، نمرات بخشی، نامه های توصیه، رتبه در کلاس، سابقه پژوهشی و دانشگاه محل تحصیل از عوامل مهم در ترجیح متقاضیان برای برنامه هاست.

مکزیک:

در این کشور انتخاب فرد براساس یک امتحان در سطح ملی انجام می شود و فرد می تواند در هر سال تنها برای یک تخصص تقاضا نماید. از بین ۳۰ هزار متقاضی، ۵ هزار نفر وارد برنامه رزیدنتی می شوند. در پایان رزیدنتی فرد باید از تز خود دفاع کند تا مدرک تخصص را دریافت نماید.

درباره نویسنده

نوید مقدم

نوید مقدم، پزشک و دستیار تخصصی پزشکی ورزشی
دانش آموخته پزشکی و بهداشت عمومی از دانشگاه علوم پزشکی تهران

پاسخ بدهید

6 نظر برای مطلب "پزشکان بقیه دنیا چگونه رزیدنت می شوند"

مرا مطلع کن از
avatar
مرتب کردن براساس:   جدیدترین نظر | قدیمی ترین نظر | نظر با بالاترین رای
محمد
Guest

عالی بود دکتر لطفا سایر کشور ها رو هم اگر میشه اضافه کنید

مهدى محمدى
Guest

سلام اقاى مقدم،
اطلاع رسانى در ضمینه نحوه ادامه تحصیل در کشور هاى دیگر بسیار مهم مى باشد و من مطمهن هستم اگر ١٨ سال پیش اطلاعات حالا را داشتم شاید کارى بهتر مى کردم، با وجود اینکه به وب سایت شما بعنوان همکار علاقمندم و قبلا این را هم نوشته بودم، اطلاعات شما از کشور انگلستان که محل کار من مى باشد کاملا اشتباه و گمراه کننده مى باشد، خواهش مى کنم در این ضمینه تحقیق بیشترى کنید تا همکاران محترم جوان تصمیم گیرى غلط نکنند،
متشکرم

علی
Guest

اینطور که بنظر میرسه تخصص در انگلیس بیشتر بدرد خود انگلیسی‌ها یا نهایتا فردی که در سنین کم پزشکی رو در اروپا تموم کرده باشد میخوره در ایران بعد از ۷_۸ سال بعلاوه ۲ سال طرح تازه اگر تعهد خدمت نداشته باشی، تا بخوای بری شده ۳۰ سالت تازه اگر خیلی زرنگ باشی، با این شرایط احتمالا ۴۰ سالگی یا بیشتر تازه تموم میکنی…نه ارزش نداره

wpDiscuz
Powered by Themes24x7